Dog Whisperer op NatGeo NL; roep om hulp neemt toe!

De uitzendignen van de Dog Whisperer met Cesar Millan die inmiddels regelmatig op NatGeo Nederland te volgen zijn veroorzaken een grote toename aan hulpvragen.

Het is toch enigszins bedenkelijk dat er zoveel mensen zijn die problemen met hun hond hebben van allerlei aard. Er zijn zoveel hondenscholen in Nederland en evenzoveel gedragsspecialisten die bij problemen ingeschakeld kunnen worden. Daarnaast zijn er fokkers en rasverenigingen en kynologenclubs die voorlichting geven en hulp kunnen bieden bij problemen.

Hoe komt het dan dat er, ondanks al deze informatie bronnen, zo veel mensen zijn die een probleem hebben met hun hond? Ligt het dan toch aan het feit dat de moderne mens de connectie met de natuur kwijt is? Dat de hond inderdaad vermenselijkt wordt en alleen nog maar gezien wordt als een "menselijk lid" van het gezin; een vervanging voor een kind, een maatje bij gebrek aan vrienden, een vervanging van een partner?

Steeds vaker wordt de pshyche van de hond onderzocht en neemt de kennis van het brein van de hond een veranderende wending. Men meent dat je de hond niet meer moet zien als een wolf, dat het begrip "roedel" in ons gezin niet van toepassing is, het fenomeen "roedelleider zijn" al helemaal niet meer klopt en de hond een correctie geven zo'n beetje een doodzonde is ... Krijgen we nu misschien weer hetzelfde effect als destijds met de opvoeding van kinderen? Toen het in de mode kwam dat kinderen geen straf meer mochten krijgen, vrijer werden opgevoed en de ouders lange discussies voerden met hun kinderen over wat wel en niet mocht en waarom? Veel kinderen konden daar niet mee omgaan en werden vervelende etterbakjes. Mijn ouders waren gelukkig van het soort dat wist wat goed of slecht voor me was en ik ben zowel redelijk vrij als streng opgevoed.

Soms kunnen bepaalde opvoedingswijzen en trainingstechnieken bij honden doorslaan naar het extreme. Tegenwoordig mag je bijvoorbeeld zelfs geen "nee" of "foei" meer tegen je hond zeggen. Hoe ver moet je daarin gaan? Hoe dramatisch moet het gedrag van honden worden voordat men inziet dat dit in de meeste families en gezinnen niet mogelijk is? Iedereen zegt wel eens nee of foei tegen zijn hond, je zou er een trauma van over houden als je je eens vergist hebt ...

Ik ben een groot voorstander van het positief trainen van een hond als het gaat om oefeningen als zitten, liggen, volgen en komen aan te leren. Maar opvoeden in de zin van: hoe gedraag ik mij in huis en de naaste omgeving t.o.v. volwassenen, kinderen en andere dieren, is een ander verhaal. Dan kun je in mijn ogen niet zonder een "verantwoorde terechtwijzing". Als je goed kijkt naar honden onderling en vooral naar hoe een moeder haar pups grootbrengt en de eerste beginselen van hondengedrag (onderwerping aan de leidinggevende) toepast dan zie je dat honden heel duidelijk zijn. Met hun bek doen honden alles; zij likken elkaar, ze verzorgen er hun vacht mee, ze waarschuwen ermee en ze bijten ... als ze niet anders kunnen.

Met een hond in ons gezin nemen we een wolf in huis, een oerdier met oerdriften en oergedrag, daar kunnen we geen menselijke eigenschappen aan toedichten. Wij moeten de Alpha zijn van de hele groep. Alpha zijn en leiding geven en daardoor dominanter zijn betekent echter niet dat we de beuk er maar in moeten gooien ... een goede roedelleider is juist heel rustig en zelfverzekerd en ook een beetje arrogant. Hij besteedt weinig tot geen aandacht aan zijn volgelingen en keurt opdringerig gedrag af door ze te negeren. Wij mensen doen het juist precies andersom ... we negeren de hond nooit, we overladen hem met liefde en aandacht en zijn continue met hem bezig. De Koning wordt steeds op zijn wenken bediend.

Als we willen leren hoe we dan wel met een hond om moeten gaan, raad ik aan de boeken van Cesar te lezen. Alleen het bekijken van de shows is niet voldoende. In zijn boeken wordt heel duidelijk uitgelegd wat we moeten doen, en vooral wat we niet moeten doen, om een goede leider te worden. Het boek "Be the Pack Leader" vindt ik de beste op dit gebied. Als het Engels te moeilijk is dan zijn deze boeken ook een aanrader "De waarheid over honden" van Stephen Budiansky, "Denken als een hond" van John Fisher en "Uw hond natuurlijk de baas" van Jan Fennell.

De visie van Cesar Millan is een levenswijze, geen trucjes die je zo maar even tussendoor doet. Het op de rug leggen van honden (als je goed kijkt zie je dat hij honden op de zij drukt en niet op de rug) is iets waar je niet aan moet beginnen. Dit kun je alleen doen als je genoeg kennis van zaken hebt en absoluut kalm en assertief bent. Cesar gebruikt deze handeling ook alleen bij honden die een gevecht met elkaar aangaan. Verder gebruikt Cesar een "touch" (een duw) met de vingers, een soort "por" om de hond even uit zijn fixatie te halen, een "tap" (een tikje op de kont met zijn voet) en het "claimen" van ruimte (je eigen plek opeisen bij de voerbak of voordeur) door tussen de hond en het voorwerp in te gaan staan. Maar naast deze kleine handigheidjes is het voornamelijk en vooral de kalme energie die je uit moet stralen. Ontspannen zijn, vertrouwen hebben in jezelf, je groot maken en menen wat je wilt. Het gebruik van speciale hulpmiddelen zoals bijvoorbeeld de "Ilusion Collar" geeft geen garantie dat dan opeens alle problemen weg zijn ... Cesar zegt zelf hierover: "het is niet het gereedschap dat je gebruikt maar de energie erachter!"

Voor problemen kunt u mij mailen, voor een bezoek aan huis of een consult bij mij thuis zijn kosten verbonden. Op verzoek worden gratis enige documenten toegezonden die een kleine inleiding geven over het verkrijgen van leiderschap over de hond.